sierpień 2014

Sk-08-14-light

AKTUALNOŚCI Kończymy z historią w Bydgoszczy
Jerzy Pawłowski
Stacja Bydgoszcz Główna do niedawna stanowiła jeden z najważniejszych punktów na mapie zabytków kolejnictwa w Polsce. To tutaj mieściła się dyrekcja słynnej Królewskiej Kolei Wschodniej, jej warsztaty naprawcze i przez dziesięciolecia rozbudowywana parowozownia. Ta ostatnia, niestety systematycznie dewastowana przez kolejne przebudowy i rozbiórki oraz brak remontów, mimo wszystko do ostatnich swych dni zachowała niezwykle interesujący układ przestrzenny z historycznymi nawarstwieniami – zespół hal parowozowych, wież wodnych, nastawni. Niestety, pierwsze półrocze 2014 roku to czas rozbiórki wielu zabytkowych obiektów tego legendarnego kompleksu.

NASZ PORTRETSpalinowe zespoły trakcyjne MR/MRD cz.2
Dariusz Kalinowski
Jednostki MR/MRD nie należą do grona najmłodszych pojazdów w naszym kraju. Pomimo to cieszą się opinią bardzo wygodnych środków lokomocji, o komforcie porównywalnym z wagonami pociągów dalekobieżnych. Poza tym gwarantują podróżnym niski poziom hałasu wewnątrz przedziałów, który nie przekracza 68 dB podczas jazdy z maksymalną prędkością. Dodatkowym atutem jest – pomimo wieku – wysoka niezawodność, gwarantująca bezpieczne dotarcie do celu. Druga część artykułu omawia eksploatację jednostek w Danii i Polsce.

HISTORIA KOLEIKolejowy ruch pasażerski na obszarze Generalnego Gubernatorstwa
Andrzej Massel 
Generalne Gubernatorstwo, w skrócie GG, stanowiło jednostkę administracyjno-terytorialną, utworzoną na podstawie dekretu Adolfa Hitlera z 12 października 1939 roku, z mocą obowiązującą od 26 października. Oficjalna niemiecka nazwa tego tworu administracyjnego brzmiała: Generalgouvernement für die besetzten polnischen Gebiete. GG obejmowała część okupowanego wojskowo przez Niemcy terytorium II Rzeczypospolitej, która nie została wcielona bezpośrednio do Rzeszy.

KOLEJ W ŚWIECIELinia dużych prędkości Direttissima (Rzym – Florencja)
Lorenzo Pallotta
Linia kolei dużych prędkości znana jest we Włoszech jako Ferrovia Direttissima Firenze – Roma i oznacza najkrótszą drogę kolejową Florencja – Rzym. Była ona budowana jako opcja dla otwartej w 1927 roku klasycznej linii łączącej Florencję z Rzymem, prowadzonej przez pasma gór fałdowych Apeniny Środkowe. W II połowie lat 70. XX wieku osiągnęła ona granice swojej przepustowości, kiedy w szczytowych okresach kursowało 220 par pociągów na dobę, czyli średnio co 7 min. Rozważano rozszerzenie istniejącej infrastruktury do linii czterotorowej, ale ostatecznie projekt został porzucony na rzecz budowy nowej trasy. Dziś kursują tędy nowoczesne pociągi z prędkością 250 km/h, znacznie skracając czas podróży między północnymi i południowymi regionami półwyspu Apenińskiego.

ZAPOMNIANE LINIE –  Zapomniane pogranicze cz.3
Sławomir Fedorowicz
W trzecim i ostatnim odcinku podróży śladami powojennych zawirowań i niepewności przenosimy się na granicę wschodnią i północno-wschodnią. Wydaje się, że tutaj polskie władze miały najmniej do powiedzenia w kwestii przebiegu linii granicznej, a wyroki historii odcisnęły swój ślad w szeregu kuriozalnych sytuacji.

WĄSKIE TORYWagony motorowe Gnieźnieńskiej Kolei Powiatowej
Część 1 – wagony nr 1 i 2
Bogdan Pokropiński
W latach 1920-1932 na terenie Wolnego Miasta Gdańska działała firma techniczno-handlowa pod nazwą Feldbahnfabrik Walter Hoene GmbH, która prowadziła akwizycję i sprzedaż taboru oraz akcesoriów kolejowych sprowadzanych na teren Polski i krajów Europy Wschodniej z różnych fabryk niemieckich. Firma starała się dotrzeć do możliwie szerokiego grona potencjalnych odbiorców. Wiadomo, że latach 1927–1928 wysłała prospekty zachęcające do zakupów wagonów spalinowych (na tor szerokości 600 mm) do zarządów Bydgoskich Kolei Powiatowych oraz Gnieźnieńskiej Kolei Powiatowej.

ABC KOLEI  – Bibliografia przepisów i instrukcji z zakresu służby mechanicznej PKP wydanych w latach 1919-2001
Zbigniew Tucholski
Część 2 – Przepisy i instrukcje wydane w latach 1945-2001 (5)

MIEJSKIE TORYWagony generacji 102N w Poznaniu cz.2
Tomasz Gieżyński
Wraz z nastaniem nowych realiów polityczno-gospodarczych zmieniły się kierunki, pory i natężenie potoków pasażerskich w mieście. Miało to znaczący wpływ na układ sieci tramwajowej. Z istniejących pod koniec lat 80. dwudziestu pięciu linii na początku 1993 roku na ulice wyjechało zaledwie trzynaście. Zmieniono wtedy taryfę biletową na czasową-przesiadkową, na liniach wprowadzono jednolitą, wysoką częstotliwość (co 10 minut przez prawie cały dzień roboczy od godz. 5 do 18) oraz wycofano z ruchu ostatnie zestawy dwuosiowych wagonów generacji N.

NOWOŚCIModele polskich lokomotyw elektrycznych typu 4E, 102E, 203E i 303E firmy Piko
Krzysztof Koj
Niemal dokładnie dwa lata temu, w sierpniu 2012 roku, a więc jeszcze przed ukazaniem się w sprzedaży pierwszych modeli lokomotyw SM/SP42 firmy Piko, firma SK Model z Gdańska wyszła z inicjatywą opracowania i wdrożenia do produkcji kolejnego modelu lokomotywy polskiej konstrukcji. Wybór padł ostatecznie na rodzinę polskich lokomotyw elektrycznych nazywanych potocznie siódemkami.

ORYGINAŁ I MODELTabor obcych kolei na polskich torach i jego modele
Andrzej Etmanowicz
Wagony bagażowe serii Dm902.0 i Dms902.1 kolei DB

WARSZTATModel manewrowej lokomotywy spalinowej SM03 cz.1
Tomasz Florczak
Seria spalinowych lokomotyw SM03 została przewidziana do prowadzenia lekkiej pracy manewrowej na sieci PKP oraz na bocznicach. Z racji swoich gabarytów oraz dużej liczebności stanowi ciekawy temat do odwzorowania w modelu. Zapewne tymi przesłankami kierował się twórca zestawu do samodzielnego złożenia modelu tej lokomotywy w wielkości H0. Jako wyrób małoseryjny zestaw zawiera części wykonane jako odlewy z mosiądzu (rama), żywicy (pudło) oraz dodatkowe detale wykonane w technice fototrawienia z blachy. Oprócz wspomnianych elementów występuje zestaw akcesoriów do wykonania napędu i części elektrycznej lokomotywy. Artykuł przedstawia relację autora z montażu modelu.

FILATELISTYKA
Krystian Żurawski
Tramwajem przez filatelistykę