maj 2015

1strOklaSwiKol_05'15www

AKTUALNOŚCI – XXII Parada Parowozów w Wolsztynie

Paweł Korcz

W czasie Parady Parowozów, która odbyła się w sobotę 2 maja br., zaprezentowano jedynie trzy maszyny. Czwarty parowóz ze względu na problemy techniczne dotarł do Wolsztyna dopiero po zakończeniu parady. Plusem widowiska była, wzorem Chabówki, prezentacja parowozów nie tylko solo, ale także ze składami pociągów.  Pozostaje mieć nadzieję, że w przyszłym roku uda się ściągnąć do Wolsztyna większą liczbę parowozów. Nadzieję budzi również większe zainteresowanie wolsztyńskiego magistratu przyszłością parowozowni oraz uruchomienie planowych pociągów prowadzonych parowozami pod marką Woltur.


 

NOWY TABOR – Elf dla BiT City

Dariusz Kalinowski

Projekt BiT City (akronim od „Bydgoszcz i Toruń”) zakłada rozwój oraz integrację publicznego transportu zbiorowego w obu stolicach województwa kujawsko-pomorskiego oraz pomiędzy nimi. W ramach projektu wybudowano nową linię tramwajową oraz zakupiono niskopodłogowy tabor tramwajowy w Toruniu, trwa budowa nowej linii tramwajowej do dzielnicy Fordon w Bydgoszczy, a niedługo mają się rozpocząć kolejne prace na wyremontowanej (również w ramach projektu) linii Toruń – Bydgoszcz, polegające na budowie lub przebudowie wiaduktów i przystanków. Jednym z elementów projektu BiT City był zakup elektrycznych zespołów trakcyjnych do obsługi kolejowego połączenia Torunia i Bydgoszczy na linii 18 (Kutno – Piła Główna). Projekt był finansowany ze środków Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko.


 

HISTORIA KOLEI – Komunikacja przestawcza systemu Breidsprechera

Część 2 – konstrukcja i działanie

Michał Jerczyński

W numerze 4/15 ŚK przedstawiliśmy historię powstania i ogólną ideę wynalazku inż. Emila Breidsprechera oraz problemy eksploatacyjne związane z jego wdrożeniem i funkcjonowaniem. W drugiej części artykułu opisujemy szczegóły konstrukcyjne taboru do komunikacji bezprzeładunkowej oraz budowę stanowisk przestawczych i technologię ich pracy.


 

REPORTAŻ – Le Chemin de Fer de la Baie de Somme

Marek Ciesielski

Większość polskich miłośników kolei dość dobrze zna nieliczne zachowane w kraju zabytki kolejnictwa – nie dość, że jest ich bardzo mało, to w wielu przypadkach również stan ich zachowania pozostawia wiele do życzenia. W związku z tym coraz częściej w poszukiwaniu parowej kolei musimy wybierać się za granicę, głównie do Niemiec i Czech, gdzie stara kolej w niewielkim stopniu różni się od naszej, za to pięknie utrzymane koleje muzealne pozwalają na podróż w czasie. Warto czasem zapuścić się jednak nieco dalej, gdzie kolorowe lokomotywy nie mają zbyt wiele wspólnego z tymi, które są nam dobrze znane, nazwy ich wytwórni nic nam nie mówią, a jednymi z głównych towarów przewożonych na obsługiwanej przez nie kolei były oryginalnie morskie otoczaki, małże i cykoria. Zapraszamy na krótką wycieczkę wąskotorową koleją turystyczną Chemin de Fer de la Baie de Somme w północnej Francji.


 

KOLEJ W ŚWIECIE – Elektrowozy serii 212/243 kolei DR cz.2

Ryszard Rusak

W roku 1989, po upadku muru berlińskiego, Niemców ogarnął szał podróżowania i kolej przeżywała niespotykany w tych czasach renesans w ruchu pasażerskim. Niemały udział w tym miały również elektrowozy serii 243. Wkrótce na szlaki DR i DB wyjechały nowe elektrowozy serii 112 o prędkości maksymalnej 160 km/h, stając się jednocześnie symbolem nowych, zjednoczonych Niemiec.


 

ZAPOMNIANE LINIE – Bzowo Goraj – Drawski Młyn

Paweł Korcz

Odcinek między stacjami Bzowo Goraj a Drawski Młyn (28 km) stanowi fragment linii kolejowej nr 206 łączącej Inowrocław z Drawskim Młynem. Stacja Bzowo Goraj jest obecnie wykorzystywana przez pociągi towarowe, które po przyjeździe z Rogoźna Wlkp. zmieniają tutaj kierunek i udają się na dawną linię w kierunku Piły do Czarnkowa. Natomiast Drawski Młyn jest zlokalizowany na magistrali kolejowej Poznań – Szczecin, na którym prowadzony jest dość intensywny ruch zarówno towarowy, jak i pasażerski. Odcinek między obiema stacjami został oddany do użytku 1.10.1896 r. Ostatni pociąg pasażerski przejechał tędy 30.09.1993 r. Krótko po tym ustały także przewozy towarowe.


 

WĄSKIE TORY – Koleje przemysłowe cukrowni Kluczewo cz.2

Ryszard Burzykowski

W pierwszej części artykułu przedstawiliśmy historię cukrowni, pobliskiego młyna zbożowego oraz kolei normalno- i wąskotorowych pracujących w Kluczewie. W drugiej, ostatniej części przedstawiamy tabor trakcyjny oraz park wagonowy, a także dzień dzisiejszy zakładu.


 

WCZORAJ I DZIŚ – Sto lat temu na Widzewie

Tomasz Roszak


 

ALBUM STACJI – Knurów Szczygłowice

Sławomir Fedorowicz

Stacja Knurów Szczygłowice leży na dawnej pierwszorzędnej, jednotorowej linii Zabrze Makoszowy – Leszczyny – Rybnik – Sumina. Linia ta częściowo zastąpiła istniejące wcześniej, starsze odcinki (Gliwice – Gierałtowice i Leszczyny – Rybnik). Odcinek Knurów – Leszczyny został otwarty 1.10.1909 roku i wówczas cała linia została oddana również do ruchu pasażerskiego. W ruchu towarowym służyła jako tranzytowa w kierunku Austrii oraz do obsługi dużej kopalni węgla kamiennego w Knurowie. Szczygłowice początkowo były jedyną stacją (IV klasy, o pełnym zakresie czynności ekspedycyjnych) na odcinku Knurów – Leszczyny.


 

MIEJSKIE TORY – Pożegnanie z „osiemnastką”

Tomasz Jerczyński

Linia tramwajowa 18 z Bytomia do Rudy Śl. Chebzia nie bez przyczyny zaliczana jest do najpiękniejszych tras tramwajowych Polski. Podróż po niej została opisana w numerze 12/2006 ŚK. Po dziewięciu latach od tamtego artykułu kolejny odcinek górnośląskiej sieci przeszedł do historii (por. ŚK 3/2015), choć formalnie i fizycznie jeszcze istnieje. Kilka zdjęć z ostatnich chwil kursowania tramwajów linii 18 przypomni ginące śląskie klimaty.


 

MIEJSKIE TORY – Tramwaje we Francji

Tomasz Gieżyński

Francja była niegdyś tramwajowym królestwem. Porównanie liczby wozów w ruchu i kilometrów sieci z wielkością kraju i jego zaludnieniem przed II wojną światową jednoznacznie na to wskazywało. Przeplatały się ze sobą systemy tramwajów elektrycznych (w przewadze), ale także kończyły funkcjonowanie tramwaje pneumatyczne i parowe. Kilkadziesiąt systemów tramwajowych (z ponad stu pierwotnie) miało jednak przed sobą jeszcze tylko maksymalnie 30 lat pracy. Kryzys przedwojenny, trendy powojenne, „zachłyśnięcie się” motoryzacją, usuwanie tzw. szynowych zawalidróg z ulic przeznaczonych dla samochodów doprowadziły do prawdziwej hekatomby. Ogromna sieć miejska w Paryżu padła już w 1938 roku, a ostatnim zlikwidowanym systemem były tramwaje w Valenciennes, które zjechały z ulic w 1966 roku. Z tej swoistej rzezi niewiniątek uratowały się dziwnym zrządzeniem losu tylko Lille, St. Etienne i Marsylia.


 

ORYGINAŁ I MODEL – Tabor obcych kolei na polskich torach i jego modele

Andrzej Etmanowicz

Wagony 1 klasy z częścią restauracyjną serii ARkimbz266,9 DB AG w kolorystyce Berlin – Warszawa – Express


 

RAPORT –  Modele wagonów sypialnych i restauracyjnych MITROPA

Robert Kroma

Cz.1 Wagony restauracyjne i sypialne  byłych prywatnych spółek


 

FILATELISTYKA

Krystian Żurawski

170 lat Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej

Znaczek personalizowany envelo